คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดโครงการส่งเสริมสุขภาพช่องปาก “สูงวัยฟันดี ยิ้มสวยเต็มซี่ ชีวีมีสุข” เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2569 ณ โรงเรียนเทศบาลสามเหลี่ยม จังหวัดขอนแก่น โดยกิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรมของนักศึกษาทันตแพทย์ คณะทันตแพทยศาสตร์ร่วมกับชุมชนสามเหลี่ยม เพื่อส่งเสริมให้ผู้สูงอายุมีความรู้และความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพช่องปาก การทำความสะอาดฟัน และการดูแลรักษาฟันปลอม รวมถึงตระหนักถึงความสำคัญของสุขภาพช่องปากที่มีผลต่อสุขภาพร่างกายโดยรวม และสามารถนำความรู้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม

ภายในโครงการ ผู้เข้าร่วมได้รับความรู้เกี่ยวกับการเลือกใช้ยาสีฟันและปริมาณที่เหมาะสม พร้อมทั้งมีการจัดกิจกรรมตรวจสุขภาพฟันให้แก่ผู้เข้าร่วมกิจกรรม นอกจากนี้ ยังมีการให้คำแนะนำเกี่ยวกับการดูแลและป้องกันสุขภาพช่องปากอย่างถูกต้อง การเข้ารับบริการด้านทันตกรรม การดูแลช่องปากหลังเข้ารับการรักษา และการใช้สิทธิการรักษาอย่างเหมาะสม รวมถึงการให้ความรู้ด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับผู้สูงอายุ เพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจในการดูแลสุขภาพช่องปาก ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อคุณภาพชีวิตโดยรวม อีกทั้ง ยังมีการให้ความรู้เกี่ยวกับความสำคัญของฟันปลอมและการดูแลรักษาอย่างถูกต้อง โดยเน้นให้เห็นถึงประโยชน์ของการใส่ฟันปลอม อาทิ การช่วยให้สามารถรับประทานอาหารได้สะดวก ลดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ ส่งเสริมสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง และช่วยลดค่าใช้จ่ายด้านการรักษาในระยะยาว
สำหรับกิจกรรมภายในงาน ได้มีการจัดกิจกรรมหลากหลายรูปแบบเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ควบคู่กับความสนุกสนาน ได้แก่ การแสดงละครสั้นให้ความรู้ด้านสุขภาพช่องปาก กิจกรรมถาม–ตอบเพื่อทบทวนความรู้ ควบคู่กับการฝึกทักษะความแม่นยำผ่านกิจกรรมโยนลูกปิงปองลงตะกร้า และกิจกรรมส่งต่อลูกโป่ง นอกจากนี้ ยังมีการส่งเสริมการออกกำลังกายและการบริหารช่องปาก โดยผู้เข้าร่วมได้ร่วมกิจกรรมเต้นบาสโลบและฝึกบริหารต่อมน้ำลาย เพื่อกระตุ้นการเคลื่อนไหวร่างกายให้เหมาะสมกับผู้สูงอายุ เสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อใบหน้า และช่วยลดภาวะปากแห้ง

การจัดโครงการในครั้งนี้มุ่งเน้นการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านทันตกรรมที่เหมาะสมกับบริบทของผู้สูงอายุควบคู่ไปกับกิจกรรมนันทนาการที่สอดแทรกความรู้ด้านสุขภาพช่องปากและสุขภาพโดยรวม เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถนำความรู้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากจะช่วยส่งเสริมสุขภาพช่องปากของผู้สูงอายุในชุมชนแล้ว ยังเป็นโอกาสให้คณะผู้จัดทำได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับชุมชน และพัฒนาทักษะทางวิชาชีพ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติงานในอนาคตต่อไป